تبلتی را به نازکی یک برگ کاغذ تصور کنید که می‌توانید آن را تا کرده و در جیب خود بگذارید. یا یک تلویزیون سه بعدی که به دور دیوارها پیچیده می‌شود. در حال حاضر این تصورات در فیلم‌های علمی تخیلی دیده می‌شود ولی با استفاده از گرافن در نسل آینده ابزارهای الکترونیک، قابل تحقق است.

 

گرافن صفحه تک لایه‌ای از اتم‌های کربن است که در یک شبکه لانه زنبوری در کنار یکدیگر قرار گرفته اند. این صفحه به صورت غیر قابل باوری مستحکم ( تقریبا 100 برابر قوی تر از آهن) و سبک است و حرارت و الکتریسیته را به خوبی هدایت می‌کند. این ماده اولین بار در سال 2004 در دانشگاه منچستر ساخته شد و کشف آن جایزه نوبل 2010 را برای سازندگان آن در پی داشت.

گروهی از دانشمندان در چشمه نور کانادا توانستند کوچک‌ترین چگالی اپتیکی گرافن را اندازه‌گیری کنند و دریچه‌ای را به سوی ساخت نانوابزارهایی بر پایه گرافن بگشایند که می‌تواند صنعت ابزارهای الکترونیکی را در آینده متحول سازد.

برای ساخت ابزارهای الکترونیکی منعطف با گرافن، شناخت ویژگی‌های ذاتی این ماده در هنگام تا شدن یا ترک خوردن بسیار مهم است. دانشمندان از تابش سنکروترون برای مطالعه خواص گرافن استفاده کرده‌اند. آنها امید دارند که یافته‌های آنها منجر به ساخت ابزارهای الکترونیکی بر پایه گرافن با ساختاری منحصر به فرد و مشخصات بهبود یافته جهت کاربردهای مختلف شود .

تحقیقات جامعی روی انواع مواد مغناطیسی از نقاط کوانتومی مغناطیسی گرفته تا قطعات بزرگ مغناطیس های مورد استفاده در شتابگر‌های ذرات با استفاده از تابش سنکروترون صورت گرفته است. پراکندگی مغناطیسی اشعه ایکس نرم امکان مطالعه فیلم های نازک و چند لایه را فراهم کرده است. این مواد هم از نظر علمی و هم از نظر فناوریکی بسیار مهم هستند.

تابش سنکروترون نقش کلیدی را در ارتقای حافظه ابزارهای الکترونیکی همچون آیپدها از راه شناخت مکانسیم چگونگی ثبت اطلاعات بر روی این مواد مغناطیسی ایفا کرده است.