در بخش هایی از جهان آب آشامیدنی زیر زمینی به آرسنیک آلوده شده است و سبب مسومیت کسانی می شود که از این آب استفاده می کنند. مسمویت با آرسنیک، از ضایعات پوستی گرفته تا سرطان ها، یک مشکل جدی به شمار می رود. بنگلادش یکی از کشورهایی است که به صورت جدی با این مشکل درگیر است، هم چنین بخش هایی از هند، نپال، پاکستان، کامبوج و ویتنام نیز با مشکلات مشابهی مواجه هستند.


 تیمی تحقیقاتی از دانشگاه منچستر با استفاده از تابش سنکروترون پژوهشی را در زمینه چگونگی ورود آرسنیک به آب‌های زیرزمینی انجام دادند و به نتایج قابل ملاحظه ای در زمینه آلودگی آرسنیک رسیدند. این تیم با تجزیه و تحلیل نمونه هایی از رسوبات مربوط به چاه های بنگال و هند دریافتند که چه عاملی سبب می شود آرسنیک موجود در رسوبات وارد آب شده و در آن حل شود.همچنین شرایط بهینه ای که سبب آزادسازی آرسنیک می شود در اثر فعالیت باکتریای در محیط های کم اکسیژن و غنی از کربن رخ می دهد. آرسنیک موجود در رسوبات در پوششی از دانه های اکسید آهن قرار گرفته‌است. تحت شرایط معینی باکتری‌ها باعث حل شدن آهن می‌شوند و در نتیجه آرسنیک آزاد می شود.

در مناطقی چون بنگلادش و غرب بنگال آب‌های زیرزمینی به بالا پمپ می شوند که این موضوع سبب می‌شود آب های غنی از کربن آلی از سطح فروکش کند. بنابراین پمپاژ آب می‌تواند مسئله را تشدید کند چرا که این عمل به باکتری‌ها در آزادسازی آرسنیک کمک می‌کند. این پژوهش همچنان ادامه دارد و آنها امیدوارند بتوانند راه حلی قطعی برای این مشکل که زندگی میلیون ها انسان را به خطر می اندازد، ارائه دهند.